"Kobietą być "

Tytuł: „Kobietą być”

Autor: Eliza Żywicka

Ocena: 7,5/10

Eliza Żywicka lat trzydzieści pięć. Matka dwójki córek Juli i Ewy. Mieszka w Lublinie jak większość kobiet kocha czytać i podróżować. Jest kobietą niezależną, która prowadzi własną działalność gospodarczą. Postanowiła zrobić to co chciała. Wydała książkę pisaną w formie pamiętnika, poradnika psychologicznego. Po tytule osobiście spodziewałam się jakiejś obyczajówki z miłością w tle. Autorka opisała różne historie swojego życia, które nie zawsze było usłane różami. Można powiedzieć, że wprowadziła nas do swojego świata. Opisała swoje relacje z rodzicami, przyjaciółmi, córkami. Opowiedziała o swojej działalności, o zdradzie ,o tym jak to jest być kochanką i wielu innych trudach z jakimi musiała się zmierzyć. Nie będę zdradzała. Dodam, że będzie to podróż bardzo sentymentalna. Książka podzielona jest na rozdziały i lekcje jakie autorka wyniosła z danej sytuacji, a na końcu są ćwiczenia. Jako przykład podam parę np.

Rodzeństwo to:

Wypisz wszystkie swoje role, jakie odgrywasz w życiu?

Moja najlepsza rola?

Moja najgorsza rola?

Możesz namalować siebie jako dziecko

I wiele innych, ciekawych

 Myślę, że warto je zrobić. Dzięki nim można pomyśleć  nad swoim życiem. Z reguły nie sięgam po tego typu literaturę, ale stwierdziłam po tej lekturze, że zawsze warto dać szansę. Poradnik dość dobrze się czyta. Styl autorki jest napisany językiem bardzo przestępnym zrozumiałym dla każdego, wręcz bym powiedziała bardzo profesjonalnie. Można pisać i pisać, ale nie o to chodzi. Sami się przekonajcie czy warto. Ja jestem jak najbardziej na tak.

 

 

"Psy prewencji"

 

Tytuł: „Psy prewencji”

Autor: Norbert Grzegorz Kościerza

Ocena: 7/10

Norbert Grzegorz Kościerza to były funkcjonariusz, który po odejściu ze służby postanawia wydać książkę ,która stawia Policję w złym świetle. Opowiada miedzy innymi co się dzieje, a nie dzieje się za dobrze. Jest to praca bardzo brutalna i stresująca. Nie zdawałam sobie z tego sprawy tak naprawdę. Nieliczni policjanci korzystają z pomocy psychologa lub psychiatry. Z kolei niektórzy uciekają w alkohol. Nie dziwię się. Autor oczywiście nie podaje prawdziwych imion tylko nadaje pseudonimy, ale to wiadomo dlaczego. Co by było, gdyby zdradził prawdziwe imiona. Na pewno nic dobrego z tego by nie wyszło. Książka dostarczyła mi wielu emocji. Czytając czułam złość, współczucie, a nawet momentami byłam zbulwersowana. Nie zazdroszczę takiej pracy. Tak naprawdę policjanci muszą zmierzyć się z różnymi sytuacjami jak np. śmierć dziecka, zabójstwa i wiele, wiele innych. Dużo by tu wymieniać. Nie jest to na pewno lektura dla osób wrażliwych i starszych, gdyż jest w niej sporo wulgaryzmów. Mnie to nie przeszkadza. Autor przedstawił nam tylko parę historii ze swojej służby. Książkę przeczytałam jednym tchem. Już nie mogę się doczekać kiedy zasiądę do Folwarku Komendanta”. Jestem ciekawa, czy również dostarczy mi tylu emocji, ale bardziej tych złych niż dobrych.

Książka powstała bez patronatu i zgody KGP oraz MSWiA tym bardziej podziwiam autora, że pomimo wszystko ją wydał.  Autor wykonał kawał dobrej roboty.

 

Historie dzieci z ADHD,autyzmem i zespołem Aspergera

 

Tytuł: „Niegrzeczne. Historie dzieci z ADHD, autyzmem i zespołem Aspergera”

Autor: Jacek Hołub

Wydawnictwo: Czarne

Ocena: 9/10

 

Czy wiedzieliście, że ponad 94 % chorych na autyzm dzieci sprawiają rodzicom problemy podczas robienia zakupów, przedszkolach, szkołach.

90% uczniów z autyzmem jest nękanych w szkole, wyśmiewanych. 

Dzieci są teraz bardzo bezwzględne, co w tych czasach może doprowadzić do wielkiej tragedii.

27% stało się ofiarami przemocy fizycznej.

33% było nakłaniane przez kolegów do robienia rzeczy, z których później zostały wyśmiane.

Swoją historię zgodziły się opowiedzieć: Ada, matka dziewięcioletniej Marty, Joanna ,matka ośmioletniego Piotrka ,Karolina ,matka ośmioletniego Mateusza. Nie będę wszystkich wymieniała. Również jest wypowiedź Pani psycholog, nauczyciela wspomagającego. Na końcu książki Pan Bartosz Neska, psycholog i diagnosta autyzmu i Zespołu Aspergera pracujący z dziećmi jak i dorosłymi odpowiada nam na wszystkie nurtujące pytania dotyczących tych chorób.

Ja wiele razy kiedy byłam w przychodni czy w sklepie. Kiedy widziałam krzyczące dzieci, zawsze myślałam, że są rozwydrzone. A one po prostu mogą być chore. Ta literatura uświadomiła mi, żeby nikogo nie oceniać ani nie potępiać. Czytając historie rodziców chorych dzieci, zastanawiałam się jak ja bym podołała temu wszystkiemu. Podziwiam wszystkich, którzy zdecydowali się podzielić swoimi trudnym życiem, a w tej książce to tylko namiastka tego, z czym się borykają na co dzień. Nie pasuje mi tutaj początek tytułu niegrzeczne, bo one są chore. Oczywiście dane rozmówców zostały zmienione. Polecam każdemu kto lubi reportaże i historie z życia wzięte.

"Kusząca pomyłka"

 

Tytuł: „Kusząca pomyłka”

Autor: Vi Keeland 

Wydawnictwo: Kobiece

Ocena: 6/10

Rachel podczas pracy w barze poznaje przystojnego Caina robi mu okropną awanturę ,gdyż myśli, że on oszukuje jej koleżankę. Kiedy oboje przez przypadek spotykają się na studiach, a ona ma być jego asystentką dziewczyna wstydzi się swojego zachowania.

Co będę się tu rozpisywała. Mamy tu asystentkę, profesora i szykujący się romans. Oczywiście gorącego seksu również nie zabraknie. Taka kolejna romantyczna historia i zakazana na swój sposób relacja. Romans między profesorem a asystentka nigdy nie prowadzi do niczego dobrego. A nasz profesor do świętych nie należał. 

Dodam, że profesor skrywa pewną tajemnicę. Na swój sposób przerażającą. Okazuje się, że ta dwójka już się wcześniej poznała. Kiedy Caine zdaje sobie z tego sprawę zaczyna jej unikać.

Jest to pierwsza książka autorki po którą sięgnęłam. Ostatnio jest dużo na rynku tego typu literatury, więc byłam sceptycznie nastawiona. Początki nie napawały mnie entuzjastycznie. Lecz ze strony na stronę coś się zaczęło dziać. Jest to lekki rodzaj literatury, jednak nie zostanie ona na długo w mojej pamięci.  Erotyki również nie brakuje. Jedynym plusem jest to, że książkę naprawdę dobrze się czytało. Styl autorki bardzo mi się podobał. Fabuła dość interesująca ,lecz zakończenie dość przewidywalne. Bohaterowie jak i całość na pewno nie zostaną ze mną na dłużej. Literatura dobra dla każdej kobiety, która po ciężkim dniu chce przeczytać coś lekkiego.

 

 

"Wiek-nieważny" cz.2

Tytuł: Wiek nieważny cz.2.Powroty

Autor: Ewelina C. Lisowska

Ocena: 10/10

W drugiej części poznajemy dalsze burzliwe losy Kasi i spokojne Leszka oraz Joli. 

Po odejściu swojej miłości Darka Kasia nie może się pozbierać. Leszek postanawia zatrudnić ją w swojej galerii. Wraz z Jolą proponują jej aby z nimi zamieszkała. Świat Kaśki przewraca się do góry nogami, kiedy nagle pojawia się bezdomny . Kobieta postanawia mu pomóc, wraz z pomocą przyjaciół  daje mu schronienie, opiekuje się w chorobie. Z czasem coś ją do niego ciągnie, a nawet zaczyna się zakochiwać. Kobieta jednak odrzuca to uczucie, bo nie może zapomnieć o Daro  „serce nie sługa”. Co więcej Kasia ma wrażenie patrząc na Tymka, że ten bardzo przypomina jej z wyglądu byłego faceta.

Jak to możliwe?

A może Kasia wariuje?

Musicie się przekonać.

Książkę czytało mi się bardzo dobrze i dość szybko. Autorka poruszyła tutaj problem seksualności u mężczyzn. Myślę, że wielu z nich go ma, jednak wstyd i poniżanie przez inne kobiety sprawiają, że czują się bezwartościowi. I ciężko nawiązać im jakiekolwiek bliższe relacje. Drugim problemem jest bezdomność. Tutaj Kasia u mnie zapunktowała i to bardzo. Ja bym się nie odważyła na jakąkolwiek pomoc takiej osobie. Nie dlatego, że nie lubię pomagać, ale bardziej ze strachu. Trzecim problemem takim samym jak w pierwszej części jest poruszony temat depresji. Również ciężki. Ta choroba nigdy nie znika, jednak trzeba bardzo uważać, bo  nie leczona może doprowadzić do tragedii. Dobrze w tej sytuacji mieć w kimś wsparcie. Tutaj akurat Kasia miała, gdyby nie jej przyjaciele to nie wiadomo jakby się to skończyło. Ogólnie mówiąc Katarzyna miała słabą psychikę i często przechodziła załamanie nerwowe. Nie wiem kogo tak naprawdę było mi żal czy Dariusza, czy Kasi. Między nimi było bardzo burzliwie. Oboje przez swoje kompleksy o mały włos stracili szansę na szczęście. Powieść bardzo mi się podobała. Zakończenie dosyć przewidywalne. Na pewno sięgnę po kolejne książki tej autorki.